Si e mësonte Profeti (alejhi selam) dhe sahabët Kuranin përmendësh

Ai e kishte kuptuar dhe ndjente rëndësinë e amanetit që kishte për përcjelljen e Kuranit tek njerëzit.

وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ

"…ky Kuran më është zbritur mua, që unë me anë të tij t’ju këshilloj ju dhe ata që ai (Kurani) do t'i arrijë…" En'am, 19.

Ai e dinte se përcjellja e Kuranit duhet të jetë ashtu sikurse e kishte dëgjuar, pa shtesa apo mangësi dhe pa e zëvendësuar një shkronjë me një tjetër apo një zanore me tjetër. Prandaj për këtë ai ndjente ngushti të madhe dhe frikë se mos harronte ndonjë gjë nga Kurani, ndaj e përsëriste me të shpejt Kuranin mbas Xhibrilit, me gjithë vuajtjet që ai përjetonte në moment e zbritjes së shpalljes. Vazhdoi të vepronte kështu derisa i zbritën ajetet e lartpërmendura dhe mbas saj kur i vinte shpallja rrinte i qetë e mbasi ikte Xhibrili (alejhi selam) e gjente Kuranin të grumbulluar në kraharorin e tij, sikurse i premtoi Allahu i Lartësuar.

E mësoi Profeti Kuranin përmendësh dhe e mësuan atë edhe sahabët. Xhibrili i paraqitej atij njëherë në çdo vit, në muajin e Ramazanit, për ta përsëritur atë, ndërsa në vitin që vdiq iu paraqit atij dy herë.

Ka ardhur në një hadith që transmetohet nga Aishja se Profeti (alejhi selam) ka thënë: "Më është paraqitur mua Xhibrili çdo vit për të më përsëritur Kuranin, ndërsa këtë vit mu paraqit dy herë dhe unë me këtë kam kuptuar se më është afruar vdekja." Buhariu.

Profeti (alejhi selam) çohej për të lexuar Kuran gjatë gjithë natës dhe gjatë ditës, derisa i çaheshin këmbët e tij.



Mësimi përmendësh i Kuranit te sahabët

U shtua konkurrenca e sahabëve në mësimin e Kuranit, leximin, të medituarit dhe të punuarit me të. Nuk i kalonin dhjetë ajete derisa t'i mësonin dhe të punonin me to, saqë e braktisën shijen e gjumit dhe ngrohtësinë e shtratit dhe preferuan qëndrimin natën dhe namazin gjatë saj me leximin e Kuranit, saqë në shtëpitë e tyre natën dëgjohej si gumëzhimat e hojeve të bletëve nga leximi i Kuranit.

Në krye të saj ishte i Dërguari i Allahut që i nxiste dhe kujdesej për dëgjimin e leximit të tyre.

Një herë Profeti (alejhi selam) Ebu Musa el Eshariut (Allahu qoftë i kënaqur me të!) i ka thënë: "Isha duke dëgjuar mbrëmë leximin tënd. Vërtet, ty të është dhuruar lexim i Kuranit si leximi i familjes së Daudit". Muslimi.

Ndërsa kur dëgjoi leximin e Salim Moula, Ebu Hudhejfe (Allahu qoftë i kënaqur me të dy ata!) tha për të: "Falënderimi i takon Allahut që ka bërë në popullin tim si shembulli yt!". Ahmedi.

Ndërsa Ibnu Mesudit (Allahu qoftë i kënaqur me të!) Profeti (alejhi selam) i tha: "Lexomë diçka nga Kurani" Ibnu Mesudi i tha: "O i dërguar i Allahut, të lexoj për ty duke qenë se ai mbi ty është zbritur?" I tha: "Unë dua që ta dëgjoj atë nga ndonjë tjetër." I lexoi atij suren Nisa derisa arriti tek fjala e Allahut:

"فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَـؤُلاء شَهِيداً"

"Si do të jetë atëherë, kur Ne i dërgojmë çdo kombi dëshmues, dhe Ne të sjellim ty (O Muhamed) si dëshmues mbi këta të gjithë."

Tha: "Mjafton." Thotë Ibnu Mesudi: "U ktheva dhe pashë se sytë e tij po lotonin." Buhariu.

Shembuj të tillë janë të shumtë, të cilët na tregojnë ne për kujdesjen e sahabëve ndaj hifdhit (mësimit) të Kuranit dhe për nxitjen që Profeti (alejhi selam) u bënte shokëve të tij.